Islão e Alcorão
An Nissa 4/48

An Nissa 4/48

An Nissa 4/48

Deus não perdoa que Lhe associem parceiros¹. Ele perdoa² os pecados fora disso, para quem faz o que é necessário³. Quem quer que associe parceiros com Deus, (dizendo “é Deus quem quer isso”⁴) terá atribuído um grande pecado a Ele⁵.

اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُشْرَكَ بِه۪ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَشَٓاءُۚ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظ۪يمًا

An Nissa 4/48
[¹] Todo ser humano percebe, por meio de sua própria percepção, que não pode haver outra divindade além de Deus. Portanto, Deus responsabilizará todos por isso (Al A’raf 7 / 172-174, Al Ankabut 29/25, Fatir 35 / 13-14). Além disso, existem algumas atitudes e comportamentos que são considerados como shirk. Deus revelou isso em seu livro (Al Baqarah 2 / 22.165; An Nissa 4/171, Al Maidah 5/116; Al A’raf 7 / 190-198; At Taubah 9/31; An Nahl 16/36; Al Furqan 25/43, Al Jasiyah 45 / 23. An Najm 53 / 19-23). Por esta razão, ninguém tem mais desculpas em relação a shirk. Por isso Deus não perdoa o pecado de shirk. No entanto, aqueles que se arrependem dando uma volta completa após atribuir parceiro a Deus, são excluídos desse pecado.

[²] Para o homem criar alguma coisa, ele precisa trabalhar. Aqueles que se afastam da idolatria e evitam os pecados graves (An Nissa 4/31, An Najm 53 / 31-32) ou que se arrependem / voltam depois de cometer pecados e se corrigem (Al Furqan 25 / 68-71) e aqueles cujas boas ações são mais que seus pecados vão direto para o céu, nem ouvirão o assobio e inferno (Al Anbiya 21 / 101-102). Aqueles cujos pecados mais do que suas boas ações irão para o inferno (Al Araf 7/9, Maryam 19 / 71-72, 86-87, Muminun 23 / 103-104, Al Qariah 101 / 8-11). Depois de punidos, eles estarão colocados ao lado de seus parentes no Paraíso (At Tur 52/5).

[³] A raiz do verbo “shaae = شاء” é  “شيء”, que significa “fazer uma coisa”. O que Deus faz é criar essa coisa, e o que uma pessoa faz é fazer o esforço necessário para essa coisa (Mufradat). Deus cria tudo de acordo com uma medida (Al Qamar 54/49, Ar Ra’d 13/8). Ele dividiu as coisas em dois, bons e ruins, na provação. (Al Anbiyâ 21/35). Deus quer que todos estejam no caminho reto (An Nissa 4/26), mas apenas aqueles que fazem as coisas certas são consideradas no caminho reto (An Nur 24/46). Também inspira a pessoa se ela está fazendo certo ou errado. Portanto, quem faz o que é certo sente-se confortável e quem faz o que é errado sente-se angustiada (Ach Chams 91 / 7-10).  De acordo com isso, se o sujeito do verbo shae = شاء é Allah, significa “Ele fez ou criou o que era necessário”, se ele era um humano, “ele fez o que era necessário”. Se Allah não desse às pessoas a liberdade de agir de acordo com suas preferências, ninguém poderia fazer nada de errado e não haveria a provação (An Nahl 16/93). Aqueles que desejam colocar o entendimento errado do destino no Islã como base da fé, deram uma grande distorção ao verbo shae = شاء, dando significado de querer e desejar; Eles distorceram o significado de muitos versos, colocando-os em comentários e até mesmo em dicionários.

[⁴] Al An’am 6/148. Al Baqarah 2/21)

[⁵]  Al A’raf 7 / 172-173.

Por certo, Allah não perdoa que Lhe associem outra divindade, e perdoa tudo o que for, afora isso, a quem quer. E quem a associa a Allah, com efeito, forjará formidável pecado.
 (Dr. Helmi Nasr, 2015)
Deus jamais perdoará a quem Lhe atribuir parceiros; porém, fora disso, perdoa a quem Lhe apraz. Quem atribuir parceiros a Deus cometerá um pecado ignominioso.
 (Prof. Samir El Hayek, 1974)
Por certo, Allah não perdoará que qualquer participe a Ele seja associado; mas Ele perdoará o quer que seja perto disso a quem quer que seja que Lhe apraz. E quem quer que associe partícipes com Allah tem na verdade criado um muito grande pecado.
 (Iqbal Najam, 1988)

Allah, kendisine ortak /şirk koşulmasını bağışlamaz[1*]. Bunun altındaki günahları, gerekeni yapan için[2*] bağışlar[3*]. Kim Allah’a ortak koşarsa, (‘bunu isteyen Allah’tır’ diyerek[4*]) büyük bir günahı ona mal etmiş olur[5*].

[1*] Her insan, kendi gözlemi ile Allah’tan başkasının ilah olamayacağını kavrar. Bu yüzden Allah, herkesi bundan sorumlu tutacaktır (A’raf 7/172174, Ankebut 29/25, Fatır 35/1314).Bunun dışında şirk sayılan bazı tutum ve davranışlar da vardır. Bunları Allah, kendi kitabında bildirmiştir (Bakara 2/22,165; Nisa 4/171, Maide 5/116; A’raf 7/190-198; Tevbe 9/31; Nahl 16/36; Furkan 25/43, Casiye 45/23; Necm 53/19-23). Bu sayede hiç kimsenin şirk konusunda ileri sürebileceği bir mazereti kalmamıştır. Bu nedenle Allah kendisine şirk/ ortak koşulmasını bağışlamaz. Ancak ortak koştuktan sonra tam bir dönüş yaparak tövbe edenler bu kapsamın dışındadır.

[2*] Şâe = شاء fiilinin kökü, “bir şey yapma” anlamında olan şey = شيء’dir. Allah’ın yapması o şeyi var etmesi, insanın yapması da o şey için gereken çabayı göstermesidir (Müfredât). Allah, her şeyi bir ölçüye göre var eder (Kamer 54/49, Ra’d 13/8). İmtihanla ilgili şeyleri iyi ve kötü diye ikiye ayırmıştır (Enbiyâ 21/35). Allah, herkesin doğru olmasını ister (Nisa 4/26) ama sadece doğru şeyler yapanı doğru yolda sayar (Nur 24/46). Yaptığının doğru veya yanlış olduğunu da kişiye ilham eder. Onun için doğru davrananın içi rahat, yanlış davrananın içi de sıkıntılı olur (Şems 91/710). Buna göre şâe = شاء fiilinin öznesi Allah olursa “gerekeni yaptı veya yarattı”, insan olursa “gerekeni yaptı” anlamında olur. Allah insanlara, tercihlerine göre davranma hürriyeti vermeseydi hiç kimse yanlış bir şey yapamaz ve imtihan diye bir şey de olmazdı (Nahl 16/93). Yanlış kader anlayışını imanın bir esası gibi İslam’a yerleştirmek isteyenler, büyük bir çarpıtma yaparak şâe = شاء fiiline irade yani isteme ve dileme anlamı vermiş; bunu, tefsirlere hatta sözlüklere bile yerleştirerek birçok ayetin mealini bozmuşlardır. Bkz: http://www.suleymaniyevakfi.org/akaid-arastirmalari/kuranda-sey-mesiet-irade-ve-fitrat.html

[3*] Bir şeyi insanın var etmesi için çalışması gerekir. Şirkten uzak kalan ve büyük günahlardan kaçınan (Nisa 4/31, Necm 53/3132) veya günah işledikten sonra tövbe edip /dönüş yapıp kendilerini düzeltenler (Furkan 25/6871) ile sevapları günahlarından fazla olanlar doğrudan cennete gider, cehennemin hışırtısını bile duymazlar. (Enbiya 21/101102) Günahları sevaplarından fazla olanlar da cehenneme giderler (Araf 7/9, Meryem 19/71-72, 8687, Müminun 23/103104, Karia 101/8-11). Bunlar, cezalarını çektikten sonra cennetteki yakınlarının yanına yerleştirilirler.(Tûr 52/5)

[4*] En’am 6/148. Bakara 2/21)

4- Sura An Nissa

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176

Posts

Most Viewed Posts