Islão e Alcorão
An Nissa 4/115

An Nissa 4/115

An Nissa 4/115

Quem se desvia do mensageiro¹ após o caminho reto haver sido tornado evidente para ele, e segue por outro caminho que não o dos crentes², nós o deixamos no caminho do qual ele se desviou e introduzimos no inferno. Que ruim cair nessa situação!

وَمَنْ يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدٰى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَب۪يلِ الْمُؤْمِن۪ينَ نُوَلِّه۪ مَا تَوَلّٰى وَنُصْلِه۪ جَهَنَّمَۜ وَسَٓاءَتْ مَص۪يرًا۟

An Nissa 4/115
[¹] A palavra xiqaq (شقاق) é o infinitivo do padrão mufaalah da palavra xaqq (شَقّ), que significa a fenda em algo e fender algo. Cada parte em ambos os lados da fenda é chamada de shiqq (شِقّ). Xiqaq é ficar em uma divisão (xiqq) diferente de seu amigo (Maqayis, Mufradat, Lisan’ul Arab). Embora a raiz da palavra signifique literalmente fender, fender-se, fenda e estar em divisão diferente, a palavra shikak e seus derivados são usados ​​principalmente no Alcorão para a diferença no significado espiritual. Eles são: Diferença de crença (Al Baqarah 2/137), oposição devido à diferença de crença (Hud 11/89), desvio da verdade (Al Baqarah 2/176; Hajj 22/53; Sad 38/2; Fussilat 41/52), seguir outro caminho do que caminho de Deus e Seu mensageiro (An Nissa 4/115; Al Anfal 8/13).

[²] A tradição considera este versículo como uma evidência de ‘ijma’, que é usado para significar o consenso de sua ummah sobre uma questão religiosa em um momento após a morte de Muhammad (saws). De acordo com esse entendimento, o consenso alcançado pela ummah sobre uma questão religiosa se enquadra no escopo da expressão “o caminho dos crentes” no versículo. De acordo com esse versículo, também, fazer uma escolha diferente desse caminho faz com que a pessoa saia da religião, assim como se opor ao mensageiro enquanto ele estava vivo. No entanto, a ‘se desvia do mensageiro’ no versículo significa se opor ao que ele transmitiu, isto é, se opor ao livro de Deus. Visto que a obediência a Deus é possível com a obediência ao mensageiro, a oposição ao que o mensageiro transmitiu significa oposição a Deus (An Nissa 4/80). Além disso, o caminho dos crentes mencionados neste versículo é o verdadeiro caminho comandado por Deus e transmitido pelos mensageiros. O fato de que o caminho dos crentes tem um valor aos olhos de Deus não está relacionado ao consenso daqueles que dizem ter competência de ijtihad, mas se esse caminho está de acordo com o caminho do profeta, isto é, o livro (Al An’am 6/153, Yusuf 12/108).

E a quem discorda do Mensageiro, após haver-se tomado evidente, para ele, a direita direção, e segue caminho outro que o dos crentes, abandoná-lo-emos no caminho que escolheu¹ e fá-lo-emos entrar na Geena. E que vil destino!
 (Dr. Helmi Nasr, 2015)

[¹] Este versículo foi revelado, quando Bachir ou Abu Tacmah fugiu de Al Madínah, e se juntou aos idólatras, mostrando-se hostil ao Profeta e aos moslimes. 
A quem combater o Mensageiro, depois de haver sido evidenciada a Orientação, seguindo outro caminho que não o dos fiéis, abandoná-lo-emos em seu erro e introduziremos no inferno. Que péssimo destino!
 (Prof. Samir El Hayek, 1974)
E quanto ao que se opõe ao Mensageiro depois da guia se lhe ter tornado clara, e segue por outro caminho que não o dos crentes, Nós o deixaremos seguir o caminho pelo qual ele vai seguindo e lançá-lo-emos no inferno; e um mau destino esse é; 
 (Iqbal Najam, 1988)

Doğru yol kendisi için apaçık belli olduktan sonra kim bu elçiden /onun getirdiği ayetlerden ayrılır ve müminlerin yolundan başka bir yola girerse[1*] onu, saptığı yolda bırakırız[2*] ve cehenneme sokarız. Ne kötü hale gelmektir o!

[1*] Gelenek bu ayeti, Muhammed (s.a.v.)’ın vefatından sonraki bir zamanda, onun ümmetinin dinî bir konuda fikir birliği etmeleri anlamında kullanılan ‘icma’nın delili sayar. Bu anlayışa göre ümmetin dini bir konuda vardığı fikir birliği de ayette geçen “müminlerin yolu” ifadesinin kapsamına girer. Yine bu ayete göre bu yolun dışında bir tercihte bulunmak tıpkı hayatta iken resule muhalefet etmek gibi kişiyi dinden çıkarır. Oysa ayette geçen ‘resulden ayrılmak’, onun tebliğ ettiği şeylere yani doğrudan Allah’ın kitabına muhalefet etme anlamındadır. Allah’a itaat resule itaat ile mümkün olduğu için resulün tebliğ ettiği şeylere muhalefet Allah’a muhalefet anlamına gelir (Nisa 4/80).  Ayrıca bu ayette geçen müminlerin yolu Allah Teâlâ’nın emrettiği ve rasullerin tebliğ ettikleri doğru yoldur. Müminlerin yolunun Allah katında bir değer ifade etmesi, içtihat ehliyetine sahip olduğu söylenenlerin bir konudaki ittifakıyla değil, o yolun resulün gittiği yola yani kitaba uygun olup olmaması ile ilgilidir (En’am 6/153Yusuf 12/108).

[2*] Şikak (شقاق) kelimesi, bir şeyde oluşan yarık ve bir şeyi yarmak manalarındaki şakk (شَقّ) kelimesinin mufaale babından mastarıdır. Yarığın iki tarafındaki her bölüme şikk (شِقّ) denir. Şikak, bir kişinin, arkadaşının durduğu şıktan farklı şıkta bulunmasıdır (Mekayis, Müfredat, Lisan’ul Arab). Kelimenin kökünde her ne kadar hakiki manada yarma, yarılma, yarık ve farklı şıklarda bulunma anlamları varsa da şikak kelimesi ve türevleri Kur’an-ı Kerim’de daha çok manevi anlamdaki farklılık için kullanılmıştır. Bunlar; inanç farklılığı (Bakara 2/137), inanç farklılığı yüzünden muhalefet (Hûd 11/89), haktan uzaklaşma (Bakara 2/176; Hac 22/53; Sad 38/2; Fussilet 41/52), Allah ve resulünün gösterdiği yoldan başka bir yola girmektir (Nisa 4/115; Enfâl 8/13).

4- Sura An Nissa

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176

Posts

Most Viewed Posts