Islão e Alcorão
An Nissa 4/105

An Nissa 4/105

An Nissa 4/105

اِنَّٓا اَنْزَلْنَٓا اِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَٓا اَرٰيكَ اللّٰهُۜ وَلَا تَكُنْ لِلْخَٓائِن۪ينَ خَص۪يمًاۙ

An Nissa 4/105
Por certo, fizemos descer, para ti, Muhammad, o Livro com a Verdade, a fim de que julgues, entre os homens, conforme o que Allah te fez ver. E não sejas defensor dos traidores¹.
 (Dr. Helmi Nasr, 2015)

[¹] Conta-se que, em tempos de Muhammad, certo árabe, de nome Bachir ou Abu Tacmah Ibn Ubairiq, havendo roubado uma armadura, ocultou-a na casa de um judeu. Quando o dono, dando por faha dela, a descobriu, imediatamente Bachir, jurando inocência, acusou o judeu de havê-la roubado. Então, a tribo Banü Zafar, a que Bachir pertencia, dirigiu-se até o Profeta, pedindo-lhe que intercedesse por ele. Por desconhecer a verdade dos fatos, o Profeta o aceitou e, quando estava prestes a defendê-lo, foi revelado este versiculo, revelando-lhe a verdade.
Realmente, revelamos-te o Livro, a fim de que julgues entre os humanos, segundo o que Deus te ensinou. Não sejas defensor dos pérfidos¹.
 (Prof. Samir El Hayek, 1974)

[¹] Os exegetas explicam esta passagem com referência ao caso de Taima Ibn Ubairac, nominalmente muçulmano, mas na realidade um hipócrita, afeito de toda sorte de iniqüidades. Este era suspeito de haver roubado um conjunto de armadura e, quando as provas contra ele se tornaram deveras evidentes, escondeu a propriedade roubada na casa de um judeu, onde ela foi encontrada. O judeu negou o gravame e acusou Taima, mas as simpatias da comunidade muçulmana estavam do lado de Taima, por causa da sua nominal profissão do Islam. O caso foi levado ao conhecimento do Mensageiro, que inocentou o judeu, de acordo com o rigoroso princípio da justiça, como "dirigido por Deus."
Nós por certo vos enviámos o Livro contendo a verdade, para que tu possas julgar entre os homens pelo que Allah te ensinou. E não advogues o causa daqueles que traíram a confiança.
 (Iqbal Najam, 1988)

Gerçekleri içeren bu kitabı sana biz indirdik ki sana gösterdiğimiz[1*] şekilde[2*] insanlar arasında hüküm veresin[3*]. Sakın hainlerin savunucusu olma.

[1*] İltifat, bkz Nisa 4/33’ün dipnotu.

[2*] Yüce Allah, Kur’ân’ın açıklanmasını kendi üzerine almış, bu konuda nebiler dahil kimseye bir yetki vermemiş (Hud 11/12), açıklamaları bir usûle göre yapmış (A’raf 7/52), usulün ana kavram ve ilkelerini kitabında bildirmiştir (Fussilet 41/3; Zuhruf 43/23; Yusuf 12/12). Kur’ân âyetlerinin “muhkem” ve “müteşâbih” olarak ikiye ayrılması (Al-i İmran 3/7), bunların, “mesânî” prensibine (Zümer 39/23) göre anlam kümeleri oluşturup her konuda detaylara ulaşma imkanı sunması bu usûlün birer parçasıdır. Ayrıca Kur’ân, bu detaylara ulaşmak isteyenler için Arap diline (Nahl 16/103; Şu’arâ 26/195; Yûsuf 12/2; Ra’d 13/37; Taha 20/113; Zümer 39/28; Şûrâ 42/7; Ahkâf 46/12), fıtrata (Rûm 30/30; Fussilet 41/53), Resûlullah’ın örnekliğine (Ahzâb 33/21) ve ekip çalışmalarına (Fussilet 41/3) dikkat çekmektedir. Ayette geçen “bimâ erâkellah / Allah’ın sana gösterdiği şekilde” ifadesi, Kur’an’ın içerdiği sonsuz çözümlere /hikmete ulaşmak ve bunları hayata uygulamak için bu usulün takip edilmesinin zorunlu olduğunu gösterir.

[3*] Bakara 2/213, Maide 5/4849.

4- Sura An Nissa

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176

Posts

Most Viewed Posts